Chapter 6

श्रीगणेशाय नमः । श्रीगुरुभ्यो नमः । श्रीपांडुरंगाय नमः । श्रीकुलदेवतायै नमः । श्रीमातापितृभ्यां नमः ।

Shri Ganeshaaya Namah | Shri Gurubhyo Namah | Shri Paandurangaaya Namah | Shri Kuladevataayai Namah | Shri Maataa pitribhyaam Namah |

Ovee 1

जयजयाजी क्षीराब्धिवासा । शेषशायी कमळहंसा । नभोद्भवशोभा कमळाभासा । सुखविलासा रमेशा ॥ १ ॥

Jaya-jaya-ji Ksheera-Abdhi-Vaasaa | Shesha-Shaayee kamala-hansaa | Nabhodbhava-shobhaa kamalaa-bhaasaa | Sukha-vilaasaa Ramesha ||

Ovee 2

हे करुणानिधे दयावंता । दीनबंधो दीनानाथा । पुढें रसाळ कवित्वकथा । बोलवीं की रसनेसी ॥ २ ॥

Hey karunaa-nidhe Dayaavantaa | Deena-Bandho Deenaa-Naathaa | Pudhe rasaala kavitva kathaa | Bolavee kee rasanesee ||

Ovee 3

मागील अध्यायीं रसाळ कथन । कीं बारामल्हार पवित्र स्थान । तेथे अष्टदैवत पिशाच मिळोन । युद्ध केले नाथासी ॥ ३ ॥

Maageela adhyaayee rasaala kathanu | Kee Baaraa-malhaara pavitra sthaanu | Tethe ashta daivata pishaacha milonu | Yuddha kele naathaasee ||

Ovee 4

यापरी बारामल्हार करुनि तीर्थ । कुमार दैवत करुनि कोकणस्थानांत । कुडाळ प्रांत आडूळ गांवांत । येऊनियां राहिला ॥ ४ ॥

Yaaparee Baaraa-malhaara karuni teerthu | Kumaara daivata karuni Kokana-sthaanaantu | Kudaala praanta Aadoola gaavaantu | Yeuuniyaa raahilaa ||

Ovee 5

तों ग्रामाबाहेर दुर्गालयीं । महाकाळिका दैवत आहे । तयाचे दर्शना लवलाहें । मच्छिंद्रनाथ पै गेला ॥ ५ ॥

Toh graamaa-baahera Durgaa-alayee | Mahaa Kaalikaa daivata aahe | Tayaache darshanaa lavalaahe | Machchindra-Naatha pai gelaa ||

Ovee 6

तें काळिकादैवत अति खडतर । मूर्तिमंत नांदे पृथ्वीवर । तें शिवहस्ताचें काळिकाअस्त्र । स्थापन केलें महीसी ॥ ६ ॥

Tey Kaalikaa daivata ati khadataru | Moortimanta naande prithvee varu | Tey Shiva-hastaace Kaalikaa-astru | Sthaapana kele maheesee ||

Ovee 7

त्या अस्त्रेंकरुनि दैत्य वधिले । म्हणोनि शिवचित्त प्रसन्न झाले । म्हणूनि काळिकादेवी वहिलें । वरदान घेई कां ॥ ७ ॥

Tyaa astrenkaruni Daitya vadhile | Mhanoni Shiva-chitta prasanna jhaale | Mhanuuni Kaalikaa Devee vahile | Varadaana gheee kaa ||

Ovee 8

वेधक कामना असेल चित्तीं । तें वरप्रदान मागें भगवती । येरी म्हणे अपर्णापती । मम कामना ऐकिजे ॥ ८ ॥

Vedhaka kaamanaa asela chittee | Tey vara-pradaana maage Bhagavatee | Yeree mhane Aparnaa-Patee | Mama kaamanaa aikije ||

Ovee 9

तव हस्तीं मी बहुत दिवस । बैसले अस्त्रसंभारास । आणि जेथे धाडिलें त्या कार्यास । सिद्ध करुनि आलें मी ॥ ९ ॥

Tava hastee mee bahuta divasu | Baisale astra-sambhaaraasu | Aani jethe dhaadile tyaa kaaryaasu | Siddha karuni aale mee ||

Ovee 10

बहुत वृक्षांतें भंगितां क्षितीं । मी श्रम पावलें अंबिकाहस्ती । परी मातें विश्रांती । सुखवासा भोगू दे ॥ १० ॥

Bahuta vrikshaante bhangitaa kshitee | Mee shrama paavale Ambikaa-hastee | Paree maate vishraantee | Sukhavaasaa bhogoo de ||

Ovee 11

मग अवश्य म्हणूनि उमारंमण । तेथें केलें तियेचें स्थापन । तें उग्र दैवत अति म्हणोन । अद्यापि आहे कलीमाजीं ॥ ११ ॥

Maga avashya mhanuuni Umaaramanu | Tethe kele tiyeche sthaapanu | Tey ugra daivata ati mhanonu | Adyaapi aahe Kalee-maajee ||

Ovee 1

त्या काळिकादर्शनासाठीं । चित्त व्यग्र होवोनि पोटीं । मार्ग लक्षूनि तयासाठीं । संचार करिता जाहला ॥ १२ ॥

Tyaa Kaalikaa darshanaa saathee | Chitta vyagra hovoni potee | Maarga lakshuuni tayaa saathee | Sanchaara karitaa jaahalaa ||

Ovee 13

देवीप्रती करुनि नमन । म्हणे माय वो आश्चर्यपण । म्यां मंत्रकाव्य केले निपुण । त्याजला साह्य होई तूं ॥ १३ ॥

Devee-pratee karuni namanu | Mhane Maaya vo aashcharya panu | Myaa mantra-kaavya kele nipunu | Tyaajalaa saahya hoee toh ||

Ovee 14

तरी माझें हस्तें विराजून । मम कवित्वविद्या गौरवून । तया ओपूनि वरदान । कार्या उदित होईं कां ॥ १४ ॥

Taree maajhe haste viraajuunu | Mama kavitva vidyaa gauravuunu | Tayaa opuuni varadaanu | Kaaryaa udita hoee kaa ||

Ovee 15

ऐसें मच्छिंद्र बोलतां वाणी । क्षोभ चढला अंतःकरणीं । शिवहस्ते अस्त्रालागोनि । पूर्णाश्रम झालासे ॥ १५ ॥

Aise Machchindra bolataa vaanee | Kshobha chadhalaa antakaranee | Shivahaste astraa-laagoni | Poorna-aashrama jhaalaase ||

Ovee 16

त्यात मच्छिंद्राचें बोलणें । त्या काळिकादेवीनें ऐकून । तेणें क्षोभलें अंतःकरण । प्रळयासमान जेवीं ॥ १६ ॥

Tyaata Machchindraache bolane | Tyaa Kaalikaa Deveene aikuunu | Tene kshobhale antakaranu | Pralayaa-samaana jevee ||

Ovee 17

जैसा मुचकुंद श्रमोनि निद्रिस्त । तैं काळयवन गेला तेथ । निद्रा बिघडतां क्रोधानळांत । प्रसर झाला त्या समयीं ॥ १७ ॥

Jaisaa Muchakunda shramoni nidristu | Tai Kaala-Yavana gelaa tethu | Nidraa bighadataa krodha-analaantu | Prasara jhaalaa tyaa samayee ||

Ovee 18

कीं प्रल्हाद पडतां परम संकटीं । विष्णुहृदयीं क्रोध दाटी । प्रगट झाला कोरडे काष्ठीं । राक्षसालागीं निवटावया ॥ १८ ॥

Kee Pralhaada padataa parama sankatee | Vishnu hridayee krodha daatee | Pragata jhaalaa korade kaashthee | Raakshasaa-laagee nivataavayaa ||

Ovee 19

तैसी काळिकाहृदयसरिता । उचंबळली क्रोधभरिता । मच्छिंद्रालागीं महीसिंधुअर्था । मेळवूं पाहे लगबगें ॥ १९ ॥

Taisee Kaalikaa-hridaya-Saritaa | Uchambalalee krodha-bharitaa | Machchindraa laagee mahee-Sindhu-arthaa | Melavoo paahe lagabage ||

Ovee 20

कीं क्रोध नोहे वडवानळ । मच्छिंद्र अब्धी अपारजळ । प्राशूं पाहे उतावेळ । अर्थसमय जाणूनियां ॥ २० ॥

Kee krodha nohe Vadavaaanalu | Machchindra abdhee apaarajalu | Praashoo paahe utaavelu | Artha-samaya jaanuuniyaa ||

Ovee 21

म्हणे नष्टा अनिष्टा पतिता । मीं भवपाणीं श्रमले असतां । त्यांतचि मातें दुःखवार्ता । शिणवूं पाहसी पुढारा ॥ २१ ॥

Mhane nashtaa anishtaa patitaa | Mee Bhava-Paanee shramale asataa | Tyaantachi maate Dukha-vaartaa | Shidavoo (Shinavoo) paahasee pudhaaraa ||

Ovee 22

तुवां कवित्वविद्या निर्मून । मातें मागसी वरप्रदान । परी वर नोहे मजला विघ्न । करुं आलासी दुर्बुद्धे ॥ २२ ॥

Tuvaa kavitva vidyaa nirmuunu | Maate maagasee vara-pradaanu | Paree vara nohe majalaa vighnu | Karu aalaasee durbuddhe ||

Ovee 23

अरे मी आपला भोग सारुन । निवांत बैसलें सेवीत स्थान । तैं तूं मातें वरा गोंवून । शिणवूं पाहसी दुगत्मया ॥ २३ ॥

Arey mee aapalaa bhoga saarunu | Nivaanta baisale seveeta sthaanu | Tai too maate varaa govuunu | Shinavoo paahasee Duraatmayaa ||

Ovee 24

तरी आतां मम लोचनीं । उभा न राहें जाय फिरोनि । नातरी आगळीक होतां करणी । शासनकाळ लाभसील ॥ २४ ॥

Taree aataa mama lochanee | Ubhaa na raahe jaaya phironi | Naataree aagaleeka hotaa karanee | Shaasana-kaala laabhaseela ||

Ovee 25

मी शिवकरीचे अस्त्र । तव करीं राहीन काय विचित्र । कीं करीं कवळूनि नरोटीपात्र । भिक्षा मागे श्रीमंत ॥ २५ ॥

Mee Shiva karee che astru | Tava karee raaheena kaaya vichitru | Kee karee kavaluuni narotee paatru | Bhikshaa maage shreemantu ||

Ovee 26

किंवा पितळधातूची मुद्रिका रचिली । ते हिराहिरकणी वेढका घडली । तेवी तूतें कामना स्फुरली । सर सर माघारा ॥ २६ ॥

Kivaa pitala-dhaatoocee mudrikaa rachilee | Tey hiraa-hirakanee vedhakaa ghadalee | Tevee toote kaamanaa sphuralee | Sara sara maaghaaraa ||

Ovee 27

कीं वायसाचे धवळारी । हंसबाळ करी चाकरी । तन्न्याये दुराचारी । इच्छूं पाहे मम काष्ठा ॥ २७ ॥

Kee vaayasaache dhavalaaree | Hansabaala karee chaakaree | Tannyaye duraachaaree | Ichchoo paahe mama kaashthaa ||

Ovee 28

राव रंकाचे पंक्ती आला । आला परी श्रेष्ठता त्याला । कीं सिंधूचि कूपस्थानीं ठेला । नांदत कीं आवडीनें ॥ २८ ॥

Raava rankaache panktee aalaa | Aalaa paree shreshthataa tyaalaa | Kee sindhoochi koopa-sthaanee thelaa | Naandata kee aavadeene ||

Ovee 29

की दीपतेजाते पाहूनि वास । दीपतेजातें करी आस । तन्न्याये शक्तिअस्त्रास । तव करीं वसती प्रारब्धें ॥ २९ ॥

Kee deepa-tejaate paahuuni vaasu | Deepa-tejaate karee aasu | Tannyaaye shakti-astraasu | Tava karee vasatee praarabdhe ||

Ovee 30

आला विचारिता पांडित्यपण । तो अजारक्षका पुसेल कोठून । तन्न्यायें मूर्खा जाण । आलासी येथें दुरात्मया ॥ ३० ॥

Aalaa vichaaritaa paandityapanu | Toh ajaa-rakshakaa pusela kothuunu | Tannyaaye moorkhaa jaanu | Aalaasee yethe Duraatmayaa ||

Ovee 31

अहा प्रतापी विनतासुत । क्षीणचिलोट होऊनि मस्त । तयासीं समता करुं पाहत । तेवीं येथें आलासी ॥ ३१ ॥

Ahaa prataapee Vinataa-sutu | Ksheena-chilota houuni mastu | Tayaasee samataa karu paahatu | Tevee yethe aalaasee ||

Ovee 32

अरे मी देव रुद्रकरीं असतां । तव करीं वसूं हें काय भूता । तूतें कांही शंका बोलतां । वाटली नाहीं दुरात्मया ॥ ३२ ॥

Arey mee deva Rudrakaree asataa | Tava karee vasoo hey kaaya Bhootaa | Toote kaanhee shankaa bolataa | Vaatalee naahee duraatmayaa ||

Ovee 33

तरी असो आतां कैसें । येथोनि जाई लपवी मुखास । नातरी जीवित्वा पावसी नाश । पतंग दीपासम जेवीं ॥ ३३ ॥

Taree aso aataa kaise | Yethoni jaaee lapavee mukhaasu | Naataree jeevitvaa paavasee naashu | Patanga deepaa sama jevee ||

Ovee 34

याउपरी मच्छिंद्र म्हणे देवी । पतंग जळे दीपासवीं । परी तैसें नोहे माझे ठायीं । प्रताप पाहीं तरी आतां ॥ ३४ ॥

Yaauparee Machchindra mhane Devee | Patanga jale deepaasavee | Paree taise nohe maajhe thaayee | Prataapa paahee taree aataa ||

Ovee 35

अगे मित्रबिंब तें असें लहान । परी प्रतापतेजें भरे त्रिभुवन । तेवीं तूतें दाखवून । वश्य करीन ये समयीं ॥ ३५ ॥

Aghe mitrabimba tey ase lahaanu | Paree prataapa-teje bhare tribhuvanu | Tevee toote daakhavuunu | Vashya kareena ye samayee ||

Ovee 36

अगे प्रताप जेवीं पंदुसुतांनी । वायुसुतातें श्वेती दावुनी । अक्षयी ध्वजीं बैसवोनी । किर्ति केली महीवरी ॥ ३६ ॥

Aghe prataapa jevee Pandu-Sutaannee | Vaayu-sutaate Shvetee daavunee | Akshayee dhvajee baisavonee | Kirti kelee maheevaree ||

Ovee 37

कीं अरुण मित्रापुढी जोड । तेवीं तूतें दावीन चाड । तरी दत्तपुत्र मी कोड । जगीं मिरवीन ये वेळे ॥ ३७ ॥

Kee Aruna Mitraapudhee jodu | Tevee toote daaveena chaadu | Taree Dattaputra mee kodu | Jagee miraveena ye vele ||

Ovee 38

देवी म्हणे भ्रष्टा परियेसीं । कान फाडुनि तूं आलासी । इतुक्यानें भयातें मज दाविसी । परी मी न भीं सर्वथा ॥ ३८ ॥

Devee mhane bhrashtaa pariyesee | Kaana phaaduni too aalaasee | Itukyaane bhayaate maja daavisee | Paree mee na bhee sarvathaa ||

Ovee 39

हातीं घेऊनि करकंकण । शेंदूर आलासी भाळीं चर्चुन । परी मी न भिईं इतुक्यानें । सर सर परता हे भ्रष्टा ॥ ३९ ॥

Haatee gheuuni kara-kankanu | Shendoora aalaasee bhaalee charchunu | Paree mee na bhiee itukyaane | Sara sara parataa hey bhrashtaa ||

Ovee 40

अरे तुझी उत्पत्ती मज ठाऊक । कीं धीवर जाण तुझा जनक । तरी तूं मत्स्य मीन धरुनि कौतुकें । निर्वाह करी बा उदराचा ॥ ४० ॥

Arey tujhee utpattee maja thaaooku | Kee dheevara jaana tujhaa Janaku | Taree too matsya meena dharuni kautuke | Nirvaaha karee baa udara achaa ||

Ovee 41

तरी तुज अस्त्रविद्या निपुण । कायसा व्हावी दारिद्र्याकारण । कीं अंधाचें जन्मचक्षुलावण्य । सर्वथा उपयोगी दिसेना ॥ ४१ ॥

Taree tuja astravidyaa nipunu | Kaayasaa vhaavee daaridrya-kaaranu | Kee andhaache janma chakshu laavanyu | Sarvathaa upayogee disenaa ||

Ovee 42

कीं बहुरुपी मिरवी शूरपण । तरी तें खेळापुरतें निपुण ॥ ४२ ॥

Kee bahurupee miravee shoorapanu | Taree tey khelapuratee nipunu | Tey dvandvajaala saambhalu saambhaloonu || Vevhaara aavhaanee aapulaa || 42 ||

Ovee 43

अरे मातें दाविसी उग्ररुप । दांभिका ठका महाप्रताप । अहंकृती मनाचें पाप । मनामाजी मिरवी कां ॥ ४३ ॥

Are maate daavisee ugrarupu | Daambhikaa thakaa mahaa prataapu | Ahankritee manaache paapu | Manaamaajee miravee kaa ||

Ovee 44

तूतें वाटेल मी महाथोर । कीं वश्य केलीं भूतें समग्र । तैसा नोहे हा व्यवहार । शिवास्त्र मी असें ॥ ४४ ॥

Toote vaatela mee mahaathoru | Kee vashya kelee Bhoote samagru | Taisaa nohe haa vyavahaaru | Shivaastra mee ase ||

Ovee 45

उगवली दृष्टी करीन वांकुडी । पाडीन ब्रह्मांडांच्या उतरंडी । तेथे मशका तव प्रौढी । किमर्थ व्यर्थ मिरवावी ॥ ४५ ॥

Ugavalee drishtee kareena vaankudee | Paadeena brahmaandaanchyaa utarandee | Tethe mashakaa tava praudhee | Kimartha vyartha miravaavee ||

Ovee 46

अगा मशक धडका हाणी बळें । तरी कां पडेल मंदराचळ । तेवीं तूं मातें घुंगरडें केवळ । निजदृष्टीं आव्हानिसी ॥ ४६ ॥

Agaa mashaka dhadakaa haanee bale | Taree kaa padela Mandaraachalu | Tevee too maate Ghungarade kevalu | Nija-drishtee aavhaanisee ||

Ovee 47

मच्छिंद्र म्हणे देवी ऐक । बळीनें वामन मानिला मशक । परी परिणामीं पाताळलोक । निजदृष्टीं दाविला ॥ ४७ ॥

Machchindra mhane Devee aiku | Baleene Vaamana maanilaa mashaku | Paree parinaamee Paataala-Loku | Nija-drishtee daavilaa ||

Ovee 48

ऐसें ऐकतां भद्रकाळी । चित्तव्यवधान पडिलें क्रोधानळीं । मग प्रतापशिखाज्वाळामाळी । कवळूं पाहे मच्छिंद्रा ॥ ४८ ॥

Aise aikataa Bhadra-Kaalee | Chitta-vyavadhaana padile krodha-analee | Maga prataapa-shikhaa-jvaalaa-maalee | Kavaloo paahe Machchindraa ||

Ovee 49

मग परम क्रोधें त्यासी बोलत । म्हणे कवण प्रताप आहे तूतें । तो मज दावीं मशका येथें । वामनकृत्यें बळी जेवीं ॥ ४९ ॥

Maga parama krodhe tyaasee bolatu | Mhane kavana prataapa aahe toote | Toh maja daavee mashakaa yethe | Vaamana-kritye balee jevee ||

Ovee 50

मच्छिंद्र म्हणे बहु युद्धासी । मिरवलीस शिवकार्यासी । तें मज दावीं अहर्निशी । परीक्षा घेईन मी तुझी ॥ ५० ॥

Machchindra mhane bahu yuddhaasee | Miravaleesa Shiva-kaaryaasee | Tey maja daavee aharnishee | Pareekshaa gheeena mee tujhee ||

Ovee 51

अगा तरु वाढला गगनचुंबित । परी वातशस्त्रें उचंबळत । तेवीं तूतें तोचि पंथ । आज दृष्टी पडेल कीं ॥ ५१ ॥

Agaa taru vaadhalaa gagana-chumbitu | Paree vaata-shastre uchambalatu | Tevee toote tochi panthu | Aaja drishtee padela kee ||

Ovee 52

अगे बहु जिंकिलें समरंगणीं । अभिमाननग वाढविला त्यांनी । परी प्रारब्धयोगें करुनी । छिन्नभिन्न होईल तो ॥ ५२ ॥

Aghe bahu jinkile samara-anganee | Abhimaana-naga vaadhavilaa tyaannee | Paree praarabdha-yoge karunee | Chinna-bhinna hoeela toh ||

Ovee 53

ऐसें ऐकतां भद्रकाळी । देती झाली सिंहा आरोळी । प्रगट होतां अंतराळीं । ब्रह्मांड तेथें उजळले ॥ ५३ ॥

Aise aikataa Bhadra-Kaalee | Detee jhaalee simhaa aarolee | Pragata hotaa antaraalee | Brahmaanda tethe ujalale ||

Ovee 54

शब्द करी अति अचाट । कीं सहस्त्र विजूंचा कडकडाट । कीं अनंत अर्कउदयांत । महीलागीं मिरवला ॥ ५४ ॥

Shabda karee ati achaatu | Kee sahastra vijoonchaa kadakadaatu | Kee ananta arka-udayaantu | Mahee-laagee miravalaa ||

Ovee 55

तें भद्रकाळी अस्त्र पूर्ण । येरी अस्त्र नोहे तें समयप्रदान । कीं देवदानवांचे मरण । महीलागीं मिरवतसे ॥ ५५ ॥

Tey Bhadra-Kaalee astra poornu | Yeree astra nohe tey samaya-pradaanu | Kee deva-daanavaance maranu | Mahee-laagee miravatase ||

Ovee 56

तें अस्त्र नोहे बोलतां वाणी । कीं मायाप्रळयींचा उदित अग्नि । सकळां शांतवूनि शून्यवदनीं । भक्षूनि राहे पंचभूतां ॥ ५६ ॥

Tey astra nohe bolataa vaanee | Kee maayaa-pralayeenchaa udita agni | Sakalaa shaantavuuni shuunya-vadanee | Bhakshuuni raahe pancha-bhootaa ||

Ovee 57

ऐसी ते सकळ पूर्ण । कीं वासवशक्तीची भगिनी दारुण । पाहती उर्ध्वगमन । तेजःपुंज मिरवूनी ॥ ५७ ॥

Aisee tey sakala poornu | Kee Vaasava-shakteecee bhaginee daarunu | Paahatee jhali urdhva-gamanu | Tejapunja miravuunee ||

Ovee 58

जंव शब्द करितां अति अचाट । खचूनि पडती गिरिकपाट । वनचर पळतां न मिळे वाट । ठायीं ठायीं दडताती ॥ ५८ ॥

Java shabda karitaa ati achaatu | Khachuuni padatee giri-kapaatu | Vanachara palataa na mile vaatu | Thaayee thaayee dadataatee ||

Ovee 59

अष्ट दिग्गज अष्ट दिक्पाळ । परम हडबडले शब्द तुंबळ । अति थडथडाट कांपे केवळ । महीलागी मिरवतसे ॥ ५९ ॥

Ashta Diggaja Ashta Dikpaalu | Parama hadabadale shabda tumbalu | Ati thadathadaata kaampe kevalu | Mahee-laagee miravatase ||

Ovee 60

हेलावलें समुद्रजळ । हालावले सप्तपाताळ । मही म्हणे मी रसातळ । पाहीनसे वाटतें ॥ ६० ॥

Helaavale samudrajalu | Haalaavale Sapta-Paataalu | Mahee mhane mee Rasaatalu | Paaheenase vaatate ||

Ovee 61

उरगनाथ सहस्त्रफणी । तोही उचली स्वमूर्धनी । वाहूं पाहे सकळा अवनी । रसातळ भोगातें ॥ ६१ ॥

Uraga-Naatha sahastra-phanee | Tohee uchalee sva-moordhanee | Vaahoo paahe sakalaa avanee | Rasaatala bhogaate ||

Ovee 62

ऐकूनि सबळ गडगडाट । वराह दंत सावरी नेटें । कूर्म पृष्ठी आपुली हाटे । महीलागीं देतसे ॥ ६२ ॥

Aikuuni sabala gadagadaatu | Varaaha danta saavaree nete | Koorma prishthee aapulee haate | Mahee-laagee detase ||

Ovee 63

ऐसें दाही दिशा झालें । मानव दानव सर्व गळाले । विकारा करुनि प्रगट वहिले । महीलागीं मिरवतसे ॥ ६३ ॥

Aise daahee dishaa jhaale | Maanava daanava sarva galaale | Vikaaraa karuni pragata vahile | Mahee-laagee miravatase ||

Ovee 64

सकळ झालिया हडबडाट । देव दचकले स्वर्गपीठ । सोडोनि राहोनि विमाना पेठ । अंतराळीं मिरवती ॥ ६४ ॥

Sakala jhaaliyaa hadabadaatu | Deva dachakale svarga-peethu | Sodoni raahoni vimaanaa pethu | Antaraalee miravatee ||

Ovee 65

अंतराळीं कडकडाट । करितां बोले मच्छिंद्रा नेट । म्हणे घाला येतसे अचाट । जीवित्व रक्षी जोगड्या ॥ ६५ ॥

Antaraalee kadakadaatu | Karitaa bole Machchindraa netu | Mhane ghaalaa yetase achaatu | Jeevitva rakshee jogadyaa ||

Ovee 66

तुवां व्यर्थ केली रळी । आतां महीची होईल रांगोळी । तरी तूं स्वगुरु येणें काळीं । स्मरणातें मिरवीं कां ॥ ६६ ॥

Tuvaa vyartha kelee ralee | Aataa maheechee hoeela raangolee | Taree too svaguru yene kaalee | Smaranaate miravee kaa ||

Ovee 67

अगा जैसें वज्रास्त्रें करुन । बा नगाचे होत चूर्ण । तन्न्यायें तूं महीकारण । क्षीण करिसी जोगड्या ॥ ६७ ॥

Agaa jaise Vajraastre karunu | Nagaache hota choornu | Tannyaaye too mahee kaaranu | Ksheena karisee jogadyaa ||

Ovee 68

अरे हा सकळ महीपाट । तो आज कालिका करी सपाट । तरी आतां काय पाहसी वाट । मिरविसी कैसा जोगड्या ॥ ६८ ॥

Arey haa sakala maheepaatu | Toh aaja Kaalikaa karee sapaatu | Taree aataa kaaya paahasee vaatu | Miravisee kaisaa jogadyaa ||

Ovee 69

कीं धरा सबळ ती आंदोळली । यावरी तळीं भद्रकाळी । तरी मच्छिंद्रधान्याची पिष्टबळी । आतां मिरवीन जोगड्या ॥ ६९ ॥

Kee dharaa sabala tee aandolalee | Yaavaree talee Bhadra-Kaalee | Taree Machchindraa dhaanyaacee pishta-balee | Aataa miraveena jogadyaa ||

Ovee 70

मच्छिंद्र म्हणे बोलसी वाणी । परी ते वृश्चिककंटकाची खाणी । दंश करितां मजलागोनि । त्याला मारीन निश्चयें ॥ ७० ॥

Machchindra mhane bolasee vaanee | Paree tey vrishchika-kantakaacee khaanee | Dansha karitaa majalaagoni | Tyaalaa maareena nishchaye ||

Ovee 71

मग भस्मझोळी कुक्षीपुटी । करीं कवळूनि भस्मचिमुटी । मंत्रअस्त्रातें आणोनि पोटीं । वासवशक्ती जपतसे ॥ ७१ ॥

Maga bhasma-jholee kukshee-putee | Karee kavaluuni bhasma-chimutee | Mantra-astraate aanoni potee | Vaasava-Shaktee japatase ||

Ovee 72

मंत्री पाठ होतां भस्मचिमुटी । फेकिली तेव्हां गगनपंथीं । तंव ती तत्काळ वासवशक्ती । प्रगट झाली तेजस्वी ॥ ७२ ॥

Mantree paatha hotaa bhasma-chimutee | Phekilee tevhaa gagana-panthee | Tava tee tatkaala Vaasava-Shaktee | Pragata jhaalee tejasvee ||

Ovee 73

जैसे सहस्त्र अर्क तेजाळ । कीं उदय पावला भडाग्निगोळ । काळिकाविधान तममंडळ । निरसावया जातसे ॥ ७३ ॥

Jaise sahastra arka tejaalu | Kee udaya paavalaa bhadaa-agni-golu | Kaalikaa-vidhaana tama-mandalu | Nirasaavayaa jaatase ||

Ovee 74

काळिका कनककश्यपूजागी । मानूनि प्रल्हाद मच्छिंद्र जोगी । स्तंभापरी भस्मचिमुटींत वेगीं । नरहरिरुपें प्रगटली ॥ ७४ ॥

Kaalikaa Kanaka-Kashyapoo-jaagee | Maanuuni Pralhaada Machchindra jogee | Stambhaa-paree bhasma-chimuteenta vegee | Narahari-rupe pragatalee ||

Ovee 75

कीं परम क्रोधी वडवानळ । भद्रकाळीं ते समुद्रजळ । प्राशावया उतावेळ । गगनपंथें जातसे ॥ ७५ ॥

Kee parama krodhee Vadavaaanalu | Bhadra-Kaalee tey samudrajalu | Praashaavayaa utaavelu | Gagana-panthe jaatase ||

Ovee 76

तें वासवास्त्र अर्क करीचें । भद्रकाळी अस्त्र शिवकरीचें । उभय ते सवार प्रतापनगरीचे । युद्धालागीं मिरवले ॥ ७६ ॥

Tey Vaasava-Astra arka kareeche | Bhadra-Kaalee astra Shiva karee che | Ubhaya tey savaara prataapa-nagareece | Yuddhaa laagee miravale ||

Ovee 77

कीं पाहणी पाहतां हरिहर । कीं एक मित्र एक चंद्र । वाचस्पतीचें माहात्म्य अपार । उशना कवि मिरवीतसे ॥ ७७ ॥

Kee paahanee paahataa Hariharu | Kee eka Mitra eka Chandru | Vaachaspateenche maahaatmya apaaru | Ushanaa kavi miraveetase ||

Ovee 78

कीं एक मेरु एक मांदार । कीं वायु आणि वायुकुमार । तेवीं भद्रकाळी वासवास्त्र । गगनामाजी मिरवती ॥ ७८ ॥

Kee eka Meru eka maandaaru | Kee vaayu aani Vaayu Kumaaru | Tevee Bhadra-Kaalee Vaasava-astru | Gagana-maajee miravatee ||

Ovee 79

कीं जेठियांमाजी जरासंध । तया भिडला भीम प्रसिद्ध । कीं कपीमाजी सुग्रीव द्वंद्व । वालीलागीं भिडतसे ॥ ७९ ॥

Kee jethiyaam-maajee Jaraasanghu | Tayaa bhidalaa bheema prasiddhu | Kee kapee-maajee Sugreeva dvandvu | Vaalee-laagee bhidatase ||

Ovee 80

तन्न्यायें उभय शक्ती । युद्धा मिसळल्या गगनपंथीं । लोंबी झोंबी प्राणरहिती । करुं पाहती एकमेकां ॥ ८० ॥

Tannyaaye ubhaya shaktee | Yuddhaa misalalyaa gagana-panthee | Lombee jhombee praana-rahitee | Karu paahatee ekamekaa ||

Ovee 81

मग तो एकचि दणदणाट । झाला सबळ ब्रह्मांडस्फोट । विमानीं पळविती देवता वाट । चुकारपणीं मिरवतसे ॥ ८१ ॥

Maga toh ekachi danadanaatu | Jhaalaa sabala Brahmaanda-sphotu | Vimaanee palavitee devataa vaatu | Chukaara-panee miravatase ||

Ovee 82

दोन्ही अस्त्रें बळवंत । एकमेकांतें प्रहार करीत । जेणें प्रहारें भयाभीत । दाही दिशा तैं होती ॥ ८२ ॥

Donhee astre balavantu | Ekamekaante prahaara kareetu | Jene prahaare bhaya-bheetu | Daahee dishaa tai hotee ||

Ovee 83

परी ती काळी अस्त्रदैवत । तिणे ग्रासिलें वासवशक्तीतें । मग अति क्रूर होऊनि उन्मत्त । मच्छिंद्रावरी चालिली ॥ ८३ ॥

Paree tee Kaalee astra daivatu | Tine graasile Vaasava-shakteete | Maga ati kroora houuni unmattu | Machchindraa-varee chaalilee ||

Ovee 84

तें पाहूनि मच्छिंद्रनाथ । करीं कवळी भस्म चिमुटींत । मग एकादश शस्त्रातें । रुद्रमंत्र प्रयोगीं स्मरतसे ॥ ८४ ॥

Tey paahuuni Machchindra-Naathu | Karee kavalee bhasma chimuteentu | Maga ekaadasha shastraate | Rudramantra prayogee smaratase ||

Ovee 85

जेणेंकरुनि एकादश रुद्र । प्रगट झाले महाभद्र । तेजःपुंज नक्षत्रचंद्र । काळिकास्त्र मिरवले ॥ ८५ ॥

Jenenkaruni Ekaadasha Rudru | Pragata jhaale mahaa-Bhadru | Tejapunja nakshatra-chandru | Kaalikaa-astra miravale ||

Ovee 86

तें महाप्रळयाकार । भयंकररुपी अनिवार । तें पाहताचि काळिकास्त्र । सूक्तीलागी प्रवर्तली ॥ ८६ ॥

Tey mahaa-pralayaa-kaaru | Bhayankara-rupee anivaaru | Tey paahataachi Kaalikaa-astru | Sooktee-laagee pravartalee ||

Ovee 87

सकळां करुनि नमनानमन । स्तुतीस वाडोनि खणूनि रत्न । परम भक्ती सूक्तीचें कारण । श्रृंगारिलें रुद्रातें ॥ ८७ ॥

Sakalaa karuni namanaa namanu | Stuteesa vaadoni khanuuni ratnu | Parama bhaktee sookteeche kaaranu | Shrringaarile Rudraate ||

Ovee 88

तें नवरत्नांचा सुगम श्रृंगार । भूषणीं मिरवितां एकादश रुद्र । शांत होऊनि महाभद्र । ऐलरुपी पावले ॥ ८८ ॥

Tey nava-ratnaanchaa sugama shrringaaru | Bhooshanee miravitaa Ekaadasha Rudru | Shaanta houuni Mahaa-Bhadru | Ailarupee paavale ||

Ovee 89

तें पाहूनि मच्छिंद्रनाथ । वज्रास्त्र त्वरें प्रेरित । तया साह्य धूमास्त्र । महान्त तेवी मिरवतसे ॥ ८९ ॥

Tey paahuuni Machchindra-Naathu | Vajra-astra tvare preritu | Tayaa saahya dhooma-astru | Mahaanta tevee miravatase ||

Ovee 90

तेणें करुनि धुमधुमाकार । मावळला मित्र तारा चंद्र । तया संधींत वज्रास्त्र । निजमस्तकीं भेदीतसे ॥ ९० ॥

Tene karuni dhuma-dhumaa-kaaru | Maavalalaa Mitra taaraa Chandru | Tayaa sandheenta vajraastru | Nija-mastakee bhedeetase ||

Ovee 91

परी ती चपळ काळिका देवी । वज्रास्त्र धरिलें तिनें पायीं । आपटिती झाली शैलाद्रिमहीं । उत्तरदिशे कारणें ॥ ९१ ॥

Paree tee chapala Kaalikaa Devee | Vajra-astra dharile tine paayee | Aapatitee jhaalee Shailaadri mahee | Uttara-dishe kaarane ||

Ovee 92

तेणें धायें शैलाद्रि पर्वत । निमा चूर झाला नेमस्त । ती साक्ष अद्यापि हिंदुस्थानांत । सह्याद्रि पर्वत नसेचि ॥ ९२ ॥

Tene dhaaye Shailaadri parvatu | Nimaa choora jhaalaa nemastu | Tee saaksha adyaapi Hindusthaanaantu | Sahyaadri parvata nasechee ||

Ovee 93

रामेश्वरापासूनि नेमस्त । आणि गुर्जरदेशपर्यंत । महाद्री आहे नांदत । पैल नसे महाराजा ॥ ९३ ॥

Raameshvaraa-paasuuni nemastu | Aani Gurjara desha paryantu | Mahaadree aahe naandatu | Paila nase Mahaaraajaa ||

Ovee 94

असो ऐसें वज्रास्त्र सरलें । आणि धूम्रास्त्र तें गिळिलें । तें पाहूनि मच्छिंद्र वहिलें । वाताकर्षण जपतसे ॥ ९४ ॥

Aso aise Vajra-astra sarale | Aani dhoomra-astra tey gilile | Tey paahuuni Machchindra vahile | Vaataa-karshana japatase ||

Ovee 95

तें सबळ वाताकर्षण । लाभलें होतें मच्छिंद्राकारणें । जे शुक्रमंत्रप्रदान । संजीवनी लाधली ॥ ९५ ॥

Tey sabala vaataa karshanu | Laabhale hote Machchindra kaarane | Je Shukra-mantra-pradaanu | Sanjeevanee laadhalee ||

Ovee 96

कीं वसिष्ठा धेनु झाला लाभ । कीं तें विष्णूचें सुदर्शन । मिळालें स्वयंभ । तेवीं देत सूक्तिकागर्भ सूक्तास्त्र मिळालें ॥ ९६ ॥

Kee Vasishthaa dhenu jhaalaa laabhu | Kee tey Vishnoo che Sudarshanu | Milaale svayambhu | Tevee deta sooktikaa-garbha sookta-astra milaale ||

Ovee 97

कीं यमालागीं यमन साधलें । कीं दमालागीं दमन लाधलें । तेवीं युक्ती मच्छिंद्र शोभले । देत सूक्तिकारत्न मिरवलें ॥ ९७ ॥

Kee Yamaa-laagee yamana saadhale | Kee damaalaagee damana laadhale | Tevee yuktee Machchindra shobhale | Deta sooktikaa-ratna miravale ||

Ovee 98

कीं वज्रास्त्रें शक्र विराजमान । कीं देवता लाधलें अमृतपान । तेवीं दत्तानें सूक्तिकारत्न । मच्छिंद्रातें मिरविलें ॥ ९८ ॥

Kee vajraastre Shakra viraajamaanu | Kee devataa laadhale amrita-paanu | Tevee Dattaane sooktikaa-ratnu | Machchindraate miravile ||

Ovee 99

रत्नांत मंत्रावळी । देत कृपेची वरदावाळी । भस्मचिमुटी योजूनि ते काळीं । प्रोक्षिता झाला मच्छिंद्र ॥ ९९ ॥

Ratnaanta mantra-aavalee | Deta kripechee varada-aavaalee | Bhasma-chimutee yojuuni tey kaalee | Prokshitaa jhaalaa Machchindru ||

Ovee 100

तंव तें मंत्रास्त्र गुप्त । काळिका देवीवर वाहात । प्रवेश होताचि वात कुंठित । सकळ देहाचा पै झाला ॥ १०० ॥

Tava tey mantraastra guptu | Kaalikaa Devee vara vaahaatu | Pravesha hotaachi vaata kunthitu | Sakala dehaachaa pai jhaalaa ||

Ovee 101

तेणें देवी विकळ झाली । गगनाहूनि आदळली । तेणें घायें अति व्यापिली । केवील दिसे मूर्छेनें ॥ १०१ ॥

Tene Devee vikala jhaalee | Gagana-aahuuni aadalalee | Tene ghaaye ati vyaapilee | Keveela dise moorchene ||

Ovee 102

परी महीं पडतां ऐसें वाटलें । कीं मेरुमांदार कोसळले । तेणें प्रहारें पर्वत भंगले । तरु झाले रांगोळी ॥ १०२ ॥

Paree mahee padataa aise vaatale | Kee Meru maandaara Kosalale | Tene prahaare parvata Bhangale | Taru jhaale raangolee ||

Ovee 103

कित्येक सावजें झालीं पूर्ण । कांहीं पळतां रानोरान । दचका पावती समुच्चयें जन । देव दानव विस्मित ॥ १०३ ॥

Kityeka saavaje jhaalee choornu (poornu) | Kaanhee palataa raano-raanu | Dachakaa paavatee samuchchaye janu | Deva daanava vismita ||

Ovee 104

असो ती आवरण अवस्था । महीं निचेष्टित झाली माता । श्वेत नयनीं विकळ देहस्था । अवस्थेंत मिरवली ॥ १०४ ॥

Aso tee aavarana avasthaa | Mahee nicheshtita jhaalee maataa | Shveta nayanee vikala dehasthaa | Avasthenta miravalee ||

Ovee 105

प्राणरहित होऊं पाहे । मग वेगी स्मरला उमाराय । ते वाग्भाट धावोनी तरुणोपाय । जाऊनि पोंचले कैलासा ॥ १०५ ॥

Praana-rahita hooo paahe | Maga vegee smaralaa Umaaraayu | Tey vaagbhaata dhaavonee taruna-upaayu | Jaauuni ponchale Kailaasaa ||

Ovee 106

जातांचि श्रवणद्वारीं बोभाट । सावध होय कैलासनाथ । कीं शिवकरींचें काळिकास्त्र अचाट । संकटांत पडियेलें ॥ १०६ ॥

Jaataanchi shravana-dvaaree bobhaatu | Saavadha hoya Kailaasa Naathu | Kee Shiva-kareence Kaalikaa-astra achaatu | Sankata-anta padiyele ||

Ovee 107

तो हृदयीं पाहे विचारुन । मच्छिंद्रनाथाचे झाले आगमन । मग नंदिकेश्वरीं सिद्ध होऊन । तया ठायीं पातला ॥ १०७ ॥

Toh hridayee paahe vichaarunu | Machchindra-Naathaa che jhaale aagamanu | Maga Nandi-Keshvaree siddha houuni | Tayaa thaayee paatalaa ||

Ovee 108

येताचि देखे मच्छिंद्रनाथ । धावूनि लगबगीं अति त्वरित । चरणकमळीं कामनातीत । मूर्धकमळ अर्पीतसे ॥ १०८ ॥

Yetaachi dekhe Machchindra-Naathu | Dhaavuuni lagabagee ati tvaritu | Charana-kamalee kaamanaa-teetu | Moordha-kamala arpeetase ||

Ovee 109

शिव उतरुनि नंदिकेश्वरीं । भाउकें कवळिला दशमकरी । भेटूनि हृदय प्रेमलहरी । आवळूनि धरितसे ॥ १०९ ॥

Shiva utaruni Nandi-Keshvaree | Bhaauke kavalilaa dashama-karee | Bhetuuni hridaya prema-laharee | Aavaluuni dharitase ||

Ovee 110

म्हणे तान्हुल्या अति थोर । करुनि दाविला चमत्कार । मजकरींचे काळिकास्त्र । आजि जिंकिले पराक्रमें ॥ ११० ॥

Mhane taanhulyaa ati thoru | Karuni daavilaa chamatkaaru | Maja-kareenche Kaalikaa-astru | Aaji jinkile paraakrame ||

Ovee 111

नाथ म्हणे आदिनाथा । हीत्वत्कृपेची बोधसरिता । बद्रिकाश्रमीं राहूनि दत्ता । श्रुत केलें तुम्ही माते ॥ १११ ॥

Naatha mhane Aadi-Naathaa | Hee-tvat-kripechee bodha-Saritaa | Badrikaa-Aashramee raahuuni Dattaa | Shruta kele tumhee maate ||

Ovee 112

षण्मास महाराजा रक्षूनि मातें । प्रसन्न रवि केला तुम्हीं दत्त । त्या प्रसन्न कुळाचें उदित । मातें ओपिलें कृपेनें ॥ ११२ ॥

Shanmaasa Mahaaraajaa rakshuuni maate | Prasanna ravi kelaa tumhee Dattu | Tyaa prasanna kulaache uditu | Maate opile kripene ||

Ovee 113

शिव म्हणे बा अस्तु आतां । सावध करीं काळिकादैवता । नाथ म्हणे वरदहस्ता । मम मौळी स्पर्शावा ॥ ११३ ॥

Shiva mhane baa astu aataa | Saavadha karee Kaalikaa-daivataa | Naatha mhane varada-hastaa | Mama maulee sparshaavaa ||

Ovee 114

माझें मागणें आहे किंचित । देऊनि स्वामीनीं करावें श्रुत । जैसा संजीवनीचे अर्थ । शुक्र कचा फळला असे ॥ ११४ ॥

Maajhe maagane aahe kinchitu | Deuuni svaameenee karaave shrutu | Jaisaa Sanjeevanee che arthu | Shukra kachaa phalalaa ase ||

Ovee 115

मग सिद्ध सर्वेश वरदमौळी । म्हणे कोण कामना उचित झाली । तदनुअर्थ ये काळीं । लाधसी तूं वद वत्सा ॥ ११५ ॥

Maga siddha sarvesha varada-maulee | Mhane kona kaamanaa uchita jhaalee | Tadanuartha ye kaalee | Laadhasee too vada vatsaa ||

Ovee 116

नाथ म्हणे पंचवक्त्रा । कवित्व करविलें साबरी पवित्रा । त्यातें वर देऊनि वरदपात्रा । काळिकास्त्र मिरवावें ॥ ११६ ॥

Naatha mhane Pancha-Vaktraa | Kavitva karavile saabaree pavitraa | Tyaate vara deuuni varada-paatraa | Kaalikaa-astra miravaave ||

Ovee 117

जैसे तव करी बहुदिवस । बसूनि अमित केलें कार्यास । तेवीं माझे वक्त्रास । काळिकेनें बसावें ॥ ११७ ॥

Jaise tava karee bahudivasu | Basuuni amita kele kaaryaasu | Tevee maajhe vaktraasu | Kaalikene basaave ||

Ovee 118

जें जें कार्य लागे मातें । तदनुकार्य वाहावें सरतें । आणि पुढेही मंत्रकार्यातें । उपयोग व्हावें जयासी ॥ ११८ ॥

Je je kaarya laage maate | Tadanu kaarya vaahaave sarate | Aani pudhehee mantra-kaaryaate | Upayoga vhaave jayaasee ||

Ovee 119

ऐसें ये रीतीं वरदान । द्याल जरी प्रसन्न होऊन । तरी कामनासमाधान । निजदेही नांदेल ॥ ११९ ॥

Aise ye reetee varadaanu | Dyaala jaree prasanna houunu | Taree kaamanaa-samaadhaanu | Nijadehee naandela ||

Ovee 120

अवश्य म्हणूनि उमारमण । काळिका त्वत्करीं ओपिन । परी या समयीं जीवित्वदान । कालिकेतें स्वीकारीं ॥ १२० ॥

Avashya mhanuuni Umaaramanu | Kaalikaa tvatkaree opinu | Paree yaa samayee jeevitva daanu | Kaalikete sveekaaree ||

Ovee 121

यापरी मीही उमानाथ । त्वत्कार्यासी आहे उदित । ऐसें म्हणोनि करतळीं त्वरित । भाष घेतली मच्छिंद्रे ॥ १२१ ॥

Yaaparee meehee Umaanaathu | Tvat-kaaryaasee aahe uditu | Aise mhanoni karatalee tvaritu | Bhaasha ghetalee Machchindre ||

Ovee 122

मग चरणीं माथा ठेवूनी । भस्मचिमुटी घेऊनि । वातास्त्रमंत्रआकर्षण जपोनी । बोलतसे वैखरी ॥ १२२ ॥

Maga charanee maathaa thevuunee | Bhasma-chimutee gheuuni | Vaata astramantra aakarshana japonee | Bolatase Vaikharee ||

Ovee 123

पूर्णपाठ वैखरीसी होता । भस्मचिमुटी फेंकी तत्त्वतां । तेणें हृदगत होऊनि सर्वथा । काळिकादेवी उठली ॥ १२३ ॥

Poorna paatha vaikhareesee hotaa | Bhasma-chimutee phenkee tattvataa | Tene hridagata houuni sarvathaa | Kaalikaa Devee uthalee ||

Ovee 124

उठूनि बैसली सावध होऊनी । दाही दिशा पाहे न्याहाळूनी । तों अकस्मात शूळपाणी । आपुले दृष्टीं देखिला ॥ १२४ ॥

Uthuuni baisalee saavadha houunee | Daahee dishaa paahe nyaahaaluunee | Toh akasmaata Shoola-Paanee | Aapule drishtee dekhilaa ||

Ovee 125

मग लगबगें येऊनि त्वरित । शिवपदी मौळी सज्ज करीत । म्हणे महाराजा आदिनाथ । आजि जीवित्व त्वां दिधलें ॥ १२५ ॥

Maga lagabage yeuuni tvaritu | Shivapadee maulee sajja kareetu | Mhane Mahaaraajaa Aadinaathu | Aaji jeevitva tvaa didhale ||

Ovee 126

जैसे होय सर्पसत्रास । तोही मिरविला आस्तिक त्यास । तेवी आज मम प्राणांस । रक्षिता झालासी आदिनाथा ॥ १२६ ॥

Jaise hoya sarpa-satraasu | Tohee miravilaa aastika tyaasu | Tevee aaja mama praanaansu | Rakshitaa jhaalaasee Aadi-Naathaa ||

Ovee 127

कीं भस्मासुराच्या पवनवातीं । आपण पडिलां होतां व्यावृत्ती । तेथे रक्षणें विष्णुमूर्ती । कृपापात्रीं मिरविली ॥ १२७ ॥

Kee Bhasma-Asuraacyaa pavana-vaatee | Aapana padilaa hotaa vyaavrittee | Tethe rakshane Vishnu-Moortee | Kripaa-paatree miravilee ||

Ovee 128

कीं शक्तिघातें सुमित्रासुत । पुढे होतां रघुनाथ । विकट होता हनुमंत । प्रसन्न त्यातें झालासे ॥ १२८ ॥

Kee shakti-ghaate Sumitraa-sutu | Pudhe hotaa Raghu-Naathu | Vikata hotaa Hanumantu | Prasanna tyaate jhaalaase ||

Ovee 129

कीं प्रल्हादाच्या कैवारासी । नरहरी धावलां अति उद्देशीं । तन्न्यायें आज तूं मजपाशीं । मिरवलासी कीं कृपेनें ॥ १२९ ॥

Kee Pralhaadaachyaa kaivaaraasee | Naraharee dhaavalaa ati uddeshee | Tannyaaye aaja too majapaashee | Miravalaasee kee kripene ||

Ovee 130

ऐसें म्हणोनि काळिकादेवी । वारंवार लागे पायीं । याउपरी म्हणे दक्षजांवई । मम मागणें आहे एक ॥ १३० ॥

Aise mhanoni Kaalikaa Devee | Vaaranvaara laage paayee | Yaa-uparee mhane Daksha Jaavaee | Mama maagane aahe eka ||

Ovee 131

देशील जरी कृपा करुन । तरी तुज देईन नागरत्न । देवी म्हणे उमारमण । अर्थ कोणता बोलवा ॥ १३१ ॥

Desheela jaree kripaa karunu | Taree tuja deeena naagaratnu | Devee mhane Umaaramanu | Artha konataa bolavaa ||

Ovee 132

शिव म्हणे बहु दिवस । मम करीं विराजलीस । आतां येऊनि मच्छिंद्रदास । जगउपकारीं बसावें ॥ १३२ ॥

Shiva mhane bahu divasu | Mama karee viraajaleesu | Aataa yeuuni Machchindra daasu | Jaga-upakaaree basaave ||

Ovee 133

हेंचि मागणें माझें आहे । तुवां कृपा करुनि मज द्यावें । हें वचन ऐकूनि महामाय । गदगदां हांसिन्नली ॥ १३३ ॥

Henchi maagane maajhe aahe | Tuvaa kripaa karuni maja dyaave | Hey vachana aikuuni Mahaamaayu | Gadagadaa haansinnalee ||

Ovee 134

म्हणे महाराजा पायांपाशीं । मी म्हणवितें तुमची दासी । इतुकें गुह्य धरोनि मानसीं । दान मागतां हें काय ॥ १३४ ॥

Mhane Mahaaraajaa paayaam-paashee | Mee mhanavite tumachee daasee | Ituke guhya dharoni maanasee | Daana maagataa hey kaaya ||

Ovee 135

जिकडे धाडाल तिकडे जाईन । तुमची आज्ञा मज प्रमाण । इतुकें गुह्य धरोन । दान म्हणणें अनुचित हें ॥ १३५ ॥

Jikade dhaadaala tikade jaaeenu | Tumachee aajnyaa maja pramaanu | Ituke guhya dharonu | Daana mhanane anuchita hey ||

Ovee 136

जैसा वाचस्पती ज्ञानचाड । अजारक्षका पुसे कोड । तन्न्याये माझिया पाड । जल्पसी कीं महाराजा ॥ १३६ ॥

Jaisaa Vaachaspatee jnyaana-chaadu | Ajaa-rakshakaa puse kodu | Tannyaaye maajhiyaa paadu | Jalpasee kee Mahaaraajaa ||

Ovee 137

कीं उड्डाण करावया अर्थी । गोलांगुळा स्तवी मारुती । तन्न्यायें मम प्रयुक्तीं । जल्पतां कीं महाराजा ॥ १३७ ॥

Kee uddaana karaavayaa arthee | Golaangulaa stavee Maarutee | Tannyaaye mama prayuktee | Jalpataa kee Mahaaraajaa ||

Ovee 138

कीं पीयुष मृत्यु निवारणास । स्तविता झाला बळीरस । कीं टक्याकरितां महापरिस । विनवीतसे धनाढ्याला ॥ १३८ ॥

Kee peeyusha mrityu nivaaranaasu | Stavitaa jhaalaa baleerasu | Kee takyaa-karitaa mahaa-parisu | Vinaveetase dhanaadhyaalaa ||

Ovee 139

तन्न्याय अपर्णापती । गौप्य धरुनि करितां विनंती । परी हें श्लाघ्य सेवकाप्रती । कदाकाळीं साजेना ॥ १३९ ॥

Tannyaaya Aparnaa-Patee | Gaupya dharuni karitaa vinantee | Paree hey shlaaghya sevakaa-pratee | Kadaa-kaalee saajenaa ||

Ovee 140

तरी आतां असो ऐसें । मान्य करीन स्वामिशब्दांस । मग मच्छिंद्रास । जननी हृदयीं कवळिला ॥ १४० ॥

Taree aataa aso aise | Maanya kareena svaami-shabdaansu | Maga bolaavooni Machchindraasu | Jananee hridayee kavalilaa ||

Ovee 141

म्हणे बा रे ऐक वचन । साबरीविद्या कविरत्न । जेथे येईल माझें नाम । तेथें साह्य मी असे ॥ १४१ ॥

Mhane baa re aika vachanu | Saabaree Vidyaa kaviratnu | Jethe yeeela maajhe naamu | Tethe saahya mee ase ||

Ovee 142

कवण अर्थी असो कैसें । मी प्रवर्तवूनि उच्चारास । ऐसे करतल देऊनि भाष्य । समाधानीं मिरवले ॥ १४२ ॥

Kavana arthee aso kaise | Mee pravartavuuni uchchaaraasu | Aise karatala deuuni bhaashyu | Samaadhaanee miravale ||

Ovee 143

मच्छिंद्र आणि उमानाथ । देवीनें ठेवूनि तीन रात्र । मग स्नेहसंपन्न बोल बोलत । मच्छिंद्रनाथा ओडविलें ॥ १४३ ॥

Machchindra aani Umaanaathu | Deveene thevuuni teena raatru | Maga sneha-sampanna bola bolatu | Machchindra-Naathaa odavile ||

Ovee 144

याउपरी शिवें देवीचा पाणी । मच्छिंद्रनाथाच्या कृपें ओपूनी । अति गौरवें शूलपाणी । स्वस्थानासी जातसे ॥ १४४ ॥

Yaauparee Shive deveechaa paanee | Machchindra-Naathaa chyaa kripe opuunee | Ati gaurave shoola-paanee | Svasthaanaasee jaatase ||

Ovee 145

मग मच्छिंद्र आणि उमानाथ । देवी बोळवूनि स्वस्थाना येत । शिव पावले कैलासांत । मच्छिंद्रनाथा भेटूनी ॥ १४५ ॥

Maga Machchindra aani Umaanaathu | Devee bolavuuni svasthaanaa yetu | Shiva paavale Kailaasa antu | Machchindra-Naathaa bhetuunee ||

Ovee 146

यापरी तेथूनि मच्छिंद्रनाथ । उत्तरपंथें गमन करीत । तो समुद्रतीरीं हरेश्वर दैवत । गदातीर्थी पातला ॥ १४६ ॥

Yaaparee tethuuni Machchindra-Naathu | Uttara-panthe gamana kareetu | Toh samudra-teeree Hareshvara daivatu | Gadaa-teerthee paatalaa ||

Ovee 147

गदातीर्थी करुनि स्नान । येत हरेश्वरा दर्शनकारणें । ते कथा वर्तेल रसाळ पूर्ण । पुढिले अध्यायीं वदूं आतां ॥ १४७ ॥

Gadaa-teerthee karuni snaanu | Yeta Hareshvaraa darshana kaarane | Tey kathaa vartela rasaala poornu | Pudhile adhyaayee vadoo aataa ||

Ovee 148

शिवसुत वीरभद्र । महाजेठी प्रतापरुद्र । तयातें भेटता नाथ मच्छिंद्र । समरंगणीं मिरवती ॥ १४८ ॥

Shivasuta Veera-Bhadru | Mahaa-jethee prataapa Rudru | Tayaate bhetataa Naatha Machchindru | Samara-anganee miravatee ||

Ovee 149

असो येऊनि त्या प्रसंगीं आतां । भावें पूजिली काळिका देवता । तरी पठणीं प्रसंग उपयोग बहुतां । मुष्टिनिवारणी पडेल ॥ १४९ ॥

Aso yeuuni tyaa prasangee aataa | Bhaave poojilee Kaalikaa devataa | Taree pathanee prasanga upayoga bahutaa | Mushtinivaa ranee padela ||

Ovee 150

पुढें मंत्रपुष्टी दृष्टी । बाधा न करी तीर्थाचिया पाठीं । कुडेचेडेजारणा लोटीं । मरणभीती बाधेना ॥ १५० ॥

Pudhe mantra-pushtee drishtee | Baadhaa na karee teerthaachiyaa paathee | Kude-chede-jaaranaa lotee | Marana bhee tee baadhenaa ||

Ovee 151

हा अध्याय नित्य पठण करील । तो इतुक्या भयापासूनि सुटेल । आणि हा अध्याय गृहीं पाळील । कधींही पीडा त्यासी न होय ॥ १५१ ॥

Haa adhyaaya nitya pathana kareelu | Toh itukyaa bhayaa-paasuuni sutelu | Aani haa adhyaaya grihee paaleelu | Kadheenhee peedaa tyaasee na hoya ||

Ovee 152

आणि कोणासही जगा आंतौता । काळीमुष्टीची बाधा होतां । त्यांतें प्रसंग श्रवणी पडतां । शम होईल ती मुष्टी ॥ १५२ ॥

Aani konaasahee jagaa aantautaa | Kaalee-mushteecee baadhaa hotaa | Tyaante prasanga shravanee padataa | Shama hoeela tee mushtee ||

Ovee 153

ऐसे गोरक्षाचें कथन । वदला आहे किमयागिरी ग्रंथाकारण । तरी जन हो विश्वास धरुन । ग्रंथ संग्रही पाळावा ॥ १५३ ॥

Aise Gorakshaache kathanu | Vadalaa aahe Kimayaa-Giree granthaa kaaranu | Taree jana ho vishvaasa dharunu | Grantha sangrahee paalaavaa ||

Ovee 154

हा ग्रंथ म्हणाल उगलीच वाणी । तरी नोहे आहें अमृतसंजीवनी । पहा सिद्धाची वाग्वाणी । श्रीगोरक्षें कथियेली ॥ १५४ ॥

Haa grantha mhanaala ugaleecha vaanee | Taree nohe aahe amrita-sanjeevanee | Pahaa siddha achee vaagvaanee | Shree-Gorakshe kathiyelee ||

Ovee 155

तरी विश्वास धरुनि चित्ता । प्रचीत घ्यावी पठण करितां । नाहींतरी ग्रंथ उगाचि निंदितां । दोषामाजी पडाल कीं ॥ १५५ ॥

Taree vishvaasa dharuni chittaa | Pracheeta ghyaavee pathana karitaa | Naaheentaree grantha ugaachi ninditaa | Doshaamaajee padaala kee ||

Ovee 156

याउपरी अर्थाअर्थी । उगेचि निंदाल ग्रंथाप्रती । तयाचा निर्वंश पावूनि क्षितीं । यमपुरीं वसे तो ॥ १५६ ॥

Yaa-uparee arthaa arthee | Ugechi nindaala granthaa pratee | Tayaachaa nirvansha paavuuni kshitee | Yamapuree vase toh ||

Ovee 157

तरी भाविक जन । तुम्हां सांगतों एकचि वचन । भावविश्वासा करा रोहण । सकळ स्वार्थ पुरेल कीं ॥ १५७ ॥

Taree Shrote bhaavika janu || Tumhaa saangato ekachi vachanu || Bhaava-vishvaasaa karaa ruhaanu || Sakala svaartha purela kee ||

Ovee 158

जे विश्वासवर स्वार झाले । ते सर्वस्वीं तरुनि गेले । सत्यवचनीं जगीं मिरवले । संतवदनीं विश्वासुक ॥ १५८ ॥

Je vishvaasa vara svaara jhaale | Tey sarvasvee taruni gele | Satya-vachanee jagee miravale | Santa-vadanee vishvaasuka ||

Ovee 159

तरी जगामाजी धुंडीसुत । मालू नरहरीच्या वंशांत । विश्वासें झाला ब्रह्मीं व्यक्त । संतपदीं भावार्थ ॥ १५९ ॥

Taree jagaa-maajee Dhundee-Sutu | Maaloo Naraharee chyaa vanshaantu | Vishvaase jhaalaa Brahmee vyaktu | Santapadee bhaava-artha ||

Ovee 160

स्वस्ति श्रीभक्तिकथासार । संमत गोरक्षकाव्य किमयागार । सदा परिसोत भाविक चतुर । षष्ठाध्याय गोड हा ॥ १६० ॥

Svasti Shreebhaktikathaa Saaru | Sammata Goraksha Kaavya kimayaa gaaru | Sadaa parisota bhaavika chaturu | Shashtha Adhyaaya goda haa || श्रीकृष्णार्पणमस्तु । श्रीदत्तात्रेयार्पणमस्तु । Shri Krishnarpanamastu | Shri Dattatreyarpanamastu इति श्रीनवनाथभक्तिसार षष्ठाध्याय संपूर्ण । Iti Shri Navnath Bhaktisar Adhyaya Shashtha Sampurnah